Home Εκπαίδευση
Ομοιοπαθητική Αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς μετά τον πρώτο μήνα θεραπείας PDF Εκτύπωση E-mail
Το παρακάτω κείμενο είναι από το Παράρτημα Β: Ομοιοπαθητική Αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς μετά τον πρώτο μήνα θεραπείας, από το βιβλίο Η Επιστήμη της Ομοιοπαθητικής του κ. Γιώργου Βυθούλκα.
Στο Παράρτημα Β περιγράφονται είκοσι δυο περιπτώσεις αντιδράσεων των ασθενών σε ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο και οι αντίστοιχες αξιολογήσεις. Οι παρακάτω περιπτώσεις είναι οι τρείς από τις είκοσι δύο.

Παρακαλούμε σημειώστε ότι δεν επιτρέπεται να αντιγράψετε την σελίδα αυτή στη δική σας ιστοσελίδα. Ελέγξτε τη σελίδα μας περί πνευματικών δικαιωμάτων και αντιγραφής για περισσότερες πληροφορίες.

The Science of Homeopathy

Ομοιοπαθητική Αξιολόγηση της κατάστασης του ασθενούς μετά τον πρώτο μήνα θεραπείας

Οι παρακάτω περιγραφές και τα διαγράμματα δεν καλύπτουν κάθε πιθανότητα που μπορεί να συναντήσουμε στην πράξη, αλλά είναι αρκετές — αν μελετηθούν σωστά — να δώσουν τις βασικές αρχές, βάσει των οποίων μπορεί να δοθεί ερμηνεία σ' οποιαδήποτε περίπτωση. Εάν ο σπουδαστής δεν τις αποστηθίσει μόνο και δεν τις εφαρμόζει σαν ρουτίνα, αλλά τις μελετήσει βαθιά, θα φτάσει στις εσωτερικές αρχές που κρύβονται κάτω απ' αυτές και θα καταλάβει τη μοναδική κατεύθυνση της θεραπείας.

Λίγα λόγια για να γίνουν κατανοητά τα διαγράμματα: ο κατακόρυφος άξονας αντιπροσωπεύει ένταση συμπτωμάτων και ο οριζόντιος, χρονική διάρκεια. Κανονικά, έπρεπε στα διαγράμματα να απεικονίζεται η όλη υγεία του ασθενούς, οπότε η καμπύλη — που θα αντιπροσώπευε τη βελτίωση της υγείας — θα είχε φορά προς τα πάνω. Εδώ, όμως, η καμπύλη έχει φορά προς τα κάτω, γιατί αντιπροσωπεύει μείωση της έντασης των συμπτωμάτων, όπως συνήθως θα μας περιγράψει ο ασθενής την κατάσταση του στη δεύτερη επίσκεψη. Αν και δεν είναι απόλυτα σωστό σε σχέση με τη δραστηριότητα του αμυντικού μηχανισμού, όμως ακολουθούμε αυτό τον τρόπο, γιατί οι ασθενείς πράγματι αξιολογούν την κατάσταση της υγείας τους με την παρουσία ή απουσία συμπτωμάτων.

Κάτι άλλο, που επίσης πρέπει να αναφερθεί σε σχέση με τα διαγράμματα, είναι ότι οι γραμμές σκόπιμα δεν είναι ευθείες. Οι ασθενείς παρουσιάζουν διαφορά στα συμπτώματα τους από μέρα σε μέρα. Εάν παρατηρούμε τα συμπτώματα σε μικρά χρονικά διαστήματα, π.χ. ώρες ή μέρες, πολύ εύκολα μπορεί να παρερμηνεύσουμε την όλη πρόοδο του ασθενούς. Σε μια μέρα μπορεί να δούμε κάποια σημαντική επιδείνωση ή βελτίωση, ενώ στην πραγματικότητα οι αλλαγές αυτές οφείλονται σε τυχαίες καθημερινές διακυμάνσεις.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ - ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ III

Ασθενής: «Αισθάνομαι καλύτερα, αλλά έχω ακόμα προβλήματα».
Περίπτωση: Τα σοβαρότερα προβλήματα βελτιώθηκαν μετά από κάποια επιδείνωση, ενώ τα ελαφρύτερα συμπτώματα παρέμειναν αναλλοίωτα.
Ερμηνεία: Σωστό φάρμακο. Καλή πρόγνωση.
Συνταγή: Αναμονή.

Αυτή η κατάσταση είναι λιγότερο ξεκάθαρη στην ερμηνεία της. Ο ασθενής αναφέρει βελτίωση στο κύριο ενόχλημα, τη διανοητική/συναισθηματική κατάσταση και την ενεργητικότητα, αλλά μερικά από τα λιγότερα σπουδαία ομοιοπαθητικά συμπτώματα (ας πούμε το αίσθημα ζέστης, λαχτάρα για γλυκά, ευαισθησία στο θόρυβο, δυσκοιλιότητα κ.λπ.) παρέμειναν αναλλοίωτα. Αυτή η κατάσταση συναντάται ίσως στις περισσότερες περιπτώσεις που παρακολουθούμε.

Είναι & αυτή την περίπτωση που ένας τελειοθήρας ομοιοπαθητικός μπορεί να κάνει μεγάλο λάθος. Η πρόγνωση εδώ είναι πολύ καλή, γιατί και τα τρία από τα σοβαρότερα συμπτώματα δείχνουν θεαματική βελτίωση μετά από μια επιδείνωση. Για τα ελαφρύτερα συμπτώματα πρέπει να περιμένουμε. Εάν, όμως, ο γιατρός είναι ανυπόμονος και δώσει ένα άλλο φάρμακο βασισμένο στα εναπομείναντα ελαφρά συμπτώματα, η περίπτωση μπορεί να χαλάσει.

Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε σε μια τέτοια περίπτωση είναι να βεβαιώσουμε ξανά τον ασθενή για την καλή αντίδραση και μετά να περιμένουμε πολύ καιρό. Πολύ πιθανόν, τα ελαφρύτερα ομοιοπαθητικά συμπτώματα σιγά-σιγά να εξαφανιστούν, μετά από τρεις ή περισσότερους μήνες. Για την ώρα, δεν πρέπει να συνταγογραφήσουμε γι' αυτά. Σε περίπτωση που αυτά τα μικρά συμπτώματα παραμένουν στον ασθενή μετά από πολύ καιρό και εάν είναι ενοχλητικά, ο γιατρός πρέπει να ξαναπάρει την περίπτωση το πιο πιθανό είναι ότι τότε χρειάζεται ένα από τα συμπληρωματικά φάρμακα.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ - ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ IV

Ασθενής: «Αισθάνομαι καλύτερα, αλλά έχω μερικά νέα συμπτώματα».
Περίπτωση: Σαφής επιδείνωση, ακολουθούμενη από βελτίωση, αλλά αναπτύχθηκαν μερικά καινούρια συμπτώματα που είναι χαρακτηριστικά του φαρμάκου που δόθηκε.
Ερμηνεία: Σωστό φάρμακο με «λάθος απόδειξη». Πρόγνωση καλή.
Συνταγή: Αναμονή. Τα καινούρια συμπτώματα θα εξαφανιστούν.

Αυτή είναι μια άλλη κατάσταση που συναντάμε συχνά και αντιπροσωπεύει άλλη μία περίπτωση κατά την οποία ο γιατρός μπορεί να κάνει σοβαρό λάθος. Ο ασθενής αναφέρει θεαματική βελτίωση όλων των σοβαρών συμπτωμάτων και, επί πλέον, με ερωτήσεις ανακαλύπτουμε ότι υπήρξε επιδείνωση μέσα στις πρώτες ημέρες. Ο ασθενής, όμως, αναφέρει καινούρια συμπτώματα, πολύ χαρακτηριστικά του φαρμάκου που δώσαμε.

Για παράδειγμα, ο ασθενής μπορεί αρχικά να παραπονέθηκε για έλλειψη ενεργητικότητας, υποτροπιάζουσες άφθες και ερπητικά εξανθήματα. Αφού πάρουμε σωστά όλη την περίπτωση, χορηγούμε Natrum muriaticum. Μετά από ένα μήνα, ο ασθενής λέει: «Γιατρέ μου, αυτό το φάρμακο είναι παντοδύναμο! Τις πρώτες ημέρες ένιωσα ράκος και όλες μου οι άφθες και ο έρπης ήταν πολύ χειρότερα. Όμως, από τότε εξαφανίστηκαν. Αισθάνθηκα θαυμάσια, καλύτερα και από ό,τι ήμουν πριν από είκοσι χρόνια! Τώρα, όμως, νομίζω ότι έχω πονοκεφάλους στις 10 π.μ., αρκετές μέρες την εβδομάδα. Παράξενο! Ποτέ δεν είχα πονοκεφάλους πριν πάρω αυτό το φάρμακο!». Αμέσως καταλαβαίνουμε ότι οι πονοκέφαλοι στις 10 π.μ. είναι οι χαρακτηριστικοί του Natrum muriaticum. Η γενική κατάσταση έχει βελτιωθεί, αλλά ένα καινούριο σύμπτωμα που αντιστοιχεί στο φάρμακο παρουσιάστηκε.

Αυτό δεν πρέπει να το πάρουμε σαν proving που πρέπει να αντιδοτήσουμε. Στην πραγματικότητα, επιβεβαιώνει πολύ καλά ότι το φάρμακο ήταν το σωστό• γι' αυτό η σύσταση θα πρέπει να είναι «αναμονή». Το καινούριο σύμπτωμα είναι απλά μια εκδήλωση του φαρμάκου και θα περάσει σε λίγες εβδομάδες το αργότερο, ο δε ασθενής θα αισθάνεται πολύ καλά. Αυτή η περίπτωση, όμως, — εμφάνισης ενός νέου χαρακτηριστικού συμπτώματος — ερμηνεύεται έτσι και έχει αξία, μόνο όταν η γενική κατάσταση του ασθενούς συγχρόνως έχει βελτιωθεί.

ΟΜΟΙΟΠΑΘΗΤΙΚΗ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ - ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ VII

Ασθενής: «Το αρχικό μου πρόβλημα είναι καλύτερα, αλλά τώρα έχω ένα καινούριο».
Περίπτωση: Το κύριο ενόχλημα είναι καλύτερα, χωρίς αρχική επιδείνωση, ενώ έχει εμφανιστεί ένα καινούριο, βαθύτερο πρόβλημα. Καμία αλλαγή στην ενεργητικότητα ή τη διανοητική/συναισθηματική κατάσταση.
Ερμηνεία: Καταπιεστικό και διασπαστικό αποτέλεσμα του φαρμάκου.
Συνταγή:

    1) Μελετήστε ξανά την αρχική περίπτωση, για να ανακαλύψετε το σωστό φάρμακο.
    2) Εάν κανένα φάρμακο δεν είναι φανερό, αντιδοτείστε με αλλοπαθητικά φάρμακα, καφέ ή καμφορά και μετά περιμένετε να εμφανιστεί καινούρια καθαρή εικόνα.

Εδώ, έχουμε μια κάπως ασυνήθιστη περίπτωση, αλλά όχι και σπάνια, ιδιαίτερα στα πρώτα χρόνια της καριέρας του γιατρού. Ο ασθενής δεν αναφέρει ουσιαστική αλλαγή στην ενεργητικότητα ή στα διανοητικά/ συναισθηματικά συμπτώματα, το κύριο ενόχλημα έχει λίγο μειωθεί, αλλά τη θέση του έχουν πάρει μερικά καινούρια έντονα συμπτώματα.

Εάν οι πληροφορίες είναι πραγματικά αξιόπιστες, τότε έχουμε καταπιέσει ένα σύμπτωμα κι ένα άλλο έχει πάρει τη θέση του. Εάν μ' αυτό το καινούριο σύμπτωμα δεν έχει σχηματιστεί καινούρια εικόνα κάποιου άλλου φαρμάκου και η περίπτωση φαίνεται συγχυσμένη, τότε ξαναμελετήστε το αρχικό ιστορικό, μήπως βρείτε κάποιο καλύτερο φάρμακο.

Εάν δεν μπορεί να βρεθεί κανένα καλύτερο φάρμακο από το ιστορικό, η καλύτερη λύση είναι να περιμένουμε μέχρι τα καινούρια συμπτώματα να υποστρέψουν και η εικόνα να επιστρέψει στην αρχική της κατάσταση, με την προϋπόθεση ότι το επιτρέπει η σοβαρότητα της κατάστασης του ασθενούς. Εάν, όμως, η καινούρια κατάσταση κάνει τον ασθενή να υποφέρει πολύ, η καλύτερη τακτική θα ήταν να προσπαθήσουμε να αντιδοτήσουμε τη δράση του πρώτου φαρμάκου. Αυτό μπορεί να γίνει καλύτερα δίνοντας στον ασθενή συνήθη αλλοπαθητικά ανακουφιστικά φάρμακα ή να πιει σημαντική ποσότητα καφέ ή, ακόμα, δοκιμάζοντας να τον τρίψουμε με μεγάλη ποσότητα καμφοράς. Μετά από μια περίοδο δύο ή τριών εβδομάδων αλλοπαθητικής θεραπείας ή λήψης καφέ, σταματήστε την ανακουφιστική (συμπτωματική) ή αντιδοτική μέθοδο και περιμένετε μια εβδομάδα ώστε να επιτρέψετε στον οργανισμό να ισορροπήσει σε μια καινούρια εικόνα. Τότε ξαναπάρτε την περίπτωση και συνταγογραφήστε πάλι.

Σε καταπιεσμένες περιπτώσεις, εκείνο που πρέπει να προσέξετε είναι να μην προσπαθήσετε να δώσετε νέο φάρμακο, βασιζόμενοι στην αλλαγμένη νέα εικόνα. Αυτό ενδεχομένως θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη αποδιοργάνωση της περίπτωσης. Επίσης, μην προσπαθήσετε να ανπδοτήσετε το φάρμακο με κάποιο άλλο ομοιοπαθητικό φάρμακο- κάθε ομοιοπαθητικό φάρμακο που μπορεί να έχει αντιδοτικο αποτέλεσμα, είναι πιθανό να είναι αρκετά κοντά στη δονητική συχνότητα του οργανισμού και να προκαλέσει μεγαλύτερη διαταραχή. Είναι καλύτερα να αφήσουμε, απλά, το χρόνο να δημιουργήσει μια καθαρότερη εικόνα, βάσει της οποίας θα συνταγογραφήσουμε.


Στο Παράρτημα Β περιγράφονται είκοσι δυο περιπτώσεις αντιδράσεων των ασθενών σε ένα ομοιοπαθητικό φάρμακο και οι αντίστοιχες αξιολογήσεις. Οι παραπάνω περιπτώσεις είναι οι τρείς από τις είκοσι δύο.