Home Βιβλία-Μελέτη Online Materia Medica
Phosphor PDF Εκτύπωση E-mail
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο για το Phosphorus από το βιβλίο του κ. Βυθούλκα Ψυχοπαθολογία των ομοιοπαθητικών φαρμάκων.

Παρακαλούμε προσέξτε ότι δεν επιτρέπεται να αντιγράψετε την σελίδα αυτή στη δική σας ιστοσελίδα. Ελέγξτε τη σελίδα μας περί πνευματικών δικαιωμάτων και αντιγραφής για περισσότερες πληροφορίες.

essences των ομοιοπαθητικών φαρμάκων

PHOSPHORUS

Η ΔΙΑΧΥΣΗ είναι η ιδέα που διατρέχει την παθολογία του Phos. Η διάχυση είναι η διαδικασία της εξάπλωσης προς τα έξω στο περιβάλλον, σαν τον καπνό που απλώνεται έξω στον αέρα ή σαν το χρώμα από ένα σακουλάκι του τσαγιού, που διαχέεται ομοιόμορφα μέσα στο νερό. Το ίδιο συμβαίνει και στην ενέργεια, την αντίληψη, τα συναισθήματα, ακόμη και στο αίμα του ασθενούς Phos. Είναι σαν να μην υπάρχει κανένα εμπόδιο σ' αυτό - φυσικό, συναισθηματικό ή διανοητικό. Λόγω αυτού του γεγονότος, ο ασθενής Phos. είναι ευάλωτος σε κάθε είδους επιρροή.

This is a 16 minute-long video from one of Prof Vithoulkas' live courses at Alonissos, where he describes some elements of the Phosphorus essense of materia medica.

For viewing you'll need Macromedia's Flash and a fast internet connection.

You can find more videos by prof G. Vithoulkas on our Homeopathy Video Courses page.

Στο σωματικό (φυσικό) επίπεδο, βλέπουμε ότι σχεδόν οποιαδήποτε κάκωση ή stress καταλήγει σε αιμορραγία. Αυτό συμβαίνει, γιατί το τοίχωμα των αιμοφόρων αγγείων είναι αδύναμο και επιτρέπει εύκολα στο αίμα να διαχυθεί στους περιβάλλοντες ιστούς. Στο συναισθηματικό επίπεδο, τα συναισθήματα του ασθενούς Phos. εξωτερικεύονται ελεύθερα προς τους άλλους, με μικρή ικανότητα του ασθενούς να τα συγκρατήσει και να προστατέψει τον εαυτό του από τη συναισθηματική τρωτοτητα. Διανοητικά, ο ασθενής εύκολα ξεχνάει τον εαυτό του, ακόμη και σε βαθμό που η συνειδητότητα μπορεί να γίνει πολύ διάχυτη και χωρίς συγκέντρωση• ο ασθενής εύκολα «χάνεται».

Ας περιγράψουμε πρώτα ένα άτομο στην υγιή κατάστα- ση, το οποίο ωστόσο έχει τη Φωσφορική προδιάθεση, που μπορεί να αναδυθεί σαν κατάσταση ασθένειας, εάν ο αμυντικός μηχανισμός καταβληθεί από πάρα πολλά stress. Κάνοντας έτσι όμως, θυμηθείτε ότι συνταγογράφουμε βασιζόμενοι μόνο στα παθολογικά συμπτώματα και όχι στα υγειή.

Ο ασθενής Phos. σωματικά είναι συνήθως λεπτός, ψηλός και ντελικάτος στα χαρακτηριστικά, μαλλιά, δέρμα και χέρια. Σαν παιδί, αυτό το άτομο είναι θερμό, στοργικό, καλλιτεχνικό ή μουσικόφιλο και πολύ ευαίσθητο. Το παιδί είναι πολύ ανοιχτό και ευκολοεπηρέαστο• μπορεί να δει κάποιος «μέσα» σ' ένα τέτοιο παιδί, του οποίου η ύπαρξη είναι αβίαστα ολοφάνερη, χωρίς μεγάλη επιφύλαξη. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας, υπάρχει τρομερή εξέλιξη της ανάπτυξης, που οδηγεί στην τυπική σκυφτή, ψιλόλιγνη εμφάνιση.

Καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του, ο τύπος Phos. είναι ένα θερμό, φιλικό, εξωστρεφές άτομο, που απολαμβάνει τη φιλία και την παρέα πάρα πολύ, αλλά επίσης μπορεί να απολαμβάνει και τη μοναξιά, επιδιώκοντας καλλιτεχνικές αναζητήσεις. Τέτοια άτομα είναι ευχάριστο να τα έχεις κοντά σου, γιατί είναι ειλικρινά συμπαθείς, τοποθετώντας εύκολα τα ενδιαφέροντα των φίλων πάνω από τις προσωπικές τους ασχολίες. Το άτομο Phos. είναι πολύ ευφυές και εκλεπτυσμένο. Δεν υπάρχουν μυστικά για ένα τέτοιο άτομο• μοιράζεται ελεύθερα ο,τιδήποτε υπάρχει στο μυαλό του. Ζεστασιά και στοργή διαχέονται ελεύθερα προς φίλους και αγνώστους ακόμη. Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του περιστρέφεται γύρω από τις διαπροσωπικές σχέσεις. Ένα τέτοιο άτομο είναι καλός πολιτικός, ο τύπος που πιέζει για ανθρωπιστικούς λόγους, ή ένας τύπος Phos. μπορεί να γίνει πλασιέ, γιατί έχει την ικανότητα να πουλά ο,τιδήποτε στο οποίο πιστεύει. Το άτομο Phos. επηρεάζεται πολύ εύκολα και θα πιστέψει εύκολα κάτι που του λένε έξω από την περιοχή των ενδιαφερόντων του και μετά άπαξ και έχει υιοθετήσει μια γνώμη, θα είναι ενθουσιώδης και πειστικός στους άλλους.

Ένα τέτοιο άτομο είναι ευχάριστος ασθενής στον ομοιο-παθητικό, επειδή επηρεάζεται εύκολα και εμπιστεύεται. Ο ασθενής Phos. πιστεύει σ' ό,τι του λέει ο γιατρός και ακολουθεί τις οδηγίες πρόθυμα και με έκδηλη ευγνωμοσύνη. Από την πρώτη συνέντευξη, ο ασθενής Phos. βλέπει το γιατρό σα φίλο, τον χαιρετά με θερμή χειραψία, κάθεται στην άκρη της καρέκλας και ίσως πλησιάζει για να αγγίξει το χέρι ή τον καρπό του γιατρού, θέλοντας να δώσει έμφαση σε κάποιο σημείο. Αυτός ο ασθενής λέει τα συμπτώματα ελεύθερα, χωρίς να κατακρατά πληροφορίες. Υπάρχει προδιάθεση για άγχη διαφόρων ειδών, όμως ανακουφίζεται εύκολα απλά και μόνο με μερικές καθησυ-χαστικές κουβέντες.

Η διάχυση της συνειδητότητας είναι έκδηλη από το γεγονός, ότι ο ασθενής Phos. ξαφνιάζεται (τρομάζει) εύκολα. Όλοι μας μπορεί να περιπέσουμε στην κατάσταση του νου, που λέγεται ονειροπόλημα- η συνειδητότητα παρασύρεται σε ένα μακρύνό μέρος ή κατάσταση. Κατά την ονειροπόληση, εάν ακουστεί ένας ξαφνικός θόρυβος, όπως ένα κορνάρισμα, το χτύπημα μιας πόρτας ή μια βροντή, ο ονειροπόλος ξαφνιάζεται γιατί η συνειδητότητα τραβιέται ξαφνικά μ' ένα τράνταγμα πίσω στην αχανή πραγματικότητα. Αυτή είναι η κατάσταση, στην οποία ο ασθενής Phos. είναι πολύ επιρρεπής. Είναι μια διάχυση της συνειδητότη-τας, που είναι δυνατόν να μην μπορεί να ελέγξει εύκολα ο ασθενής. Κατά τη διάρκεια της καταιγίδας, ένα φυσιολογικό άτομο θα ακούσει μια βροντή και μετά εύκολα προετοιμάζεται για να ακούσει κι άλλες. Εν τούτοις, ο ασθενής Phos. τείνει να διαχυθεί αυτόματα και έτσι θα τρομάξει με κάθε θόρυβο.

Στο πρώτο στάδιο της Phos. παθολογίας, επικρατούν συνήθως τα σωματικά συμπτώματα. Στην παιδική περίοδο ανάπτυξης μπορεί να υπάρχει τάση για εύκολες αιμορραγίες. Προκαλούνται ρινορραγίες με ασήμαντη αφορμή. Η έμμηνος ρύση μπορεί να είναι άφθονη και παρατεταμένη. Η αιμορραγία τείνει να είναι με ανοιχτό κόκκινο αίμα. Η τάση για αιμορραγία είναι συμβολική του γενικότερου essence του Phos. Όση θερμότητα και λάμψη (ζωηρότητα) έχει ο ασθενής Phos. διαχέεται ελεύθερα προς τα έξω, χωρίς πολλές αναστολές.

Είναι σ' αυτό το στάδιο, που βλέπουμε τον ασθενή Phos. να αναζωογονείται εύκολα από τον ύπνο. Αυτό είναι κατανοητό, όταν συλλογιστούμε ότι κατά τον ύπνο χαλα-ρώνει και ησυχάζει η συνηθισμένη προσπάθεια διατήρησης της άμεσης σωματικής συνειδητότητας. Οι άνθρωποι που είναι περισσότερο διανοητικοποιημένοι και ελέγχουν τον εαυτό τους, χρειάζονται αρκετό χρόνο για να καταφέρουν αυτή τη χαλάρωση• πρέπει να πέσουν σε βαθύ ύπνο. Ο ασθενής Phos., από την άλλη μεριά, αναζωογονείται γρήγορα, γιατί η συνειδητότητά του μπορεί να διαχυθεί κατ' αυτόν τον τρόπο πολύ εύκολα.

Κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, βλέπουμε επίσης τη χαρακτηριστική δίψα του Phos., ιδιαίτερα για κρύα ροφήματα.

Εάν συμβεί να έχει κάψιμο στο στομάχι (ο Phos. νοιώθει εσωτερικά καυστικούς πόνους - μια εκδήλωση της θερμότητας), οι πόνοι θα ανακουφιστούν με κρύα πράγματα• όμως αυτό διαρκεί μόνο μέχρι το ποτό ή η τροφή να ζεσταθεί στο στομάχι, και μετά το στομάχι μπορεί να ξαναχειροτερέψει. Υπάρχει τυπικά σφοδρή επιθυμία για σοκολάτα και γλυκά. Εξετάζοντας τη δίψα και την έντονη επιθυμία για γλυκά είναι εύκολο να διαπιστώσουμε την προδιάθεση του Phos. για σακχαρώδη διαβήτη.

Καθώς η παθολογία στο σώμα προχωρά περισσότερο, η διαδικασία της αιμορραγίας μπορεί να εμφανιστεί και σε βαθύτερα επίπεδα. Μπορεί να εμφανιστεί ανώδυνη αιμορραγία στο γαστρεντερικό σύστημα, με αποτέλεσμα απρόσμενη αιματέμεση ή μέλαινα κένωση. Μπορεί να υπάρχει βρογχίτιδα σε ένα πρώιμο και ήπιο στάδιο, ακόμη και με αιμόπτυση με ανοιχτό κόκκινο αίμα. Μπορεί να υπάρχει αιματουρία, χωρίς κανένα άλλο σύμπτωμα. Τα εργαστηριακά Tests και οι ακτινογραφίες που θα γίνουν, δε θα έχουν ευρήματα. Σ' αυτές τις καταστάσεις σκεφτείτε το Phos. σαν ένα πιθανό φάρμακο.

Καθώς υπερισχύουν τα σωματικά συμπτώματα, υπάρχουν λίγα συμπτώματα από τη συναισθηματική και νοητική σφαίρα. Καθώς εξελίσσεται η παθολογία όμως στο δεύτερο στάδιο, παρατηρούμε ύφεση των σωματικών συμπτωμάτων και έξαρση στα άγχη και τους φόβους. Ασφαλώς, υπάρχει αληθινή ανησυχία για την ευημερία του άλλου, είτε αυτός είναι φίλος είτε άγνωστος. Μπορεί να φτάσει σ' ένα παθολογικό βαθμό άγχους, σπαταλώντας ακόμη και την ενέργεια αυτού του ίδιου του ασθενούς. Αυτή είναι η πραγματική κατάσταση συμπόνοιας, αν και άλλα φάρμακα στην ίδια ρούμπρικα έχουν επίσης άγχος για τους άλλους.

Υπάρχει έντονο άγχος υγείας στο Phos. Ο ασθενής υποβάλλεται τόσο εύκολα, ώστε ακόμη και ακούγοντας κάποιον με μια συγκεκριμένη πάθηση, θα ανησυχήσει σκεφτόμενος την πιθανότητα ότι μπορεί και ο ίδιος να έχει αυτή την ασθένεια. Αυτή η τρωτότητα στην υποβολή, εντούτοις, καταπραΰνεται εύκολα υποβάλλοντας τον με την αντίθετη σκέψη. Μερικές καθησυχαστικές κουβέντες του ομοιοπαθητικού και ο ασθενής αναστενάζει με ανακούφιση και είναι πάρα πολύ ευγνώμων, για να ξαναεπιστρέψει μόνον όταν ακούσει κάποια άλλη επικίνδυνη πιθανότητα.

Είναι κατά τη διάρκεια αυτού του σταδίου, που αναδύονται πολλοί φόβοι. Υπάρχει φόβος για το σκοτάδι, φόβος να μείνει μόνος και φόβος κατά το σούρουπο. Μπορεί να υπάρχει και φόβος για τις καταιγίδες. Στην αρχή, αυτά τα άγχη και οι φόβοι είναι αρκετά ήπιοι και μόλις που επιβεβαιώνονται από τη δίψα και τον αναζωογόνο ύπνο. Καθώς αναδύεται το τρίτο στάδιο, ο ασθενής αρχίζει να κατακλύζεται από άγχη και φόβους. Αν και πριν ήταν ήπιοι και ελεγχόμενοι με απλές διαβεβαιώσεις, βαθμιαία απορροφούν όλο και περισσότερη από την ενέργεια και την προσοχή του ασθενούς. Ο ασθενής βρίσκει όλο και μεγαλύτερη δυσκολία στο να χαλαρώσει και το άγχος μπορεί να οδηγήσει σε υπέρπνοια και δευτερογενείς διαταραχές του ρΗ του αίματος. Το σε λανθάνουσα κατάσταση άγχος και η ένταση εμποδίζουν τη χαλάρωση, ακόμη και κατά τη διάρκεια του ύπνου- ο ασθενής ξυπνά κουρασμένος και με μεγάλο άγχος (σαν τα: Lach., Graph., και Ars.).

Τελικά το συνεχές άγχος γίνεται αγωνία, που διαποτίζει τα πάντα χωρίς κάποια προσδιορισιμη αιτία. Υπάρχει φόβος ότι κάτι κακό θα συμβεί, που διαπερνά τη ζωή του ατόμου, σα μουσική υπόκρουση. Κάθε πιθανότητα προσδοκάται με φόβο. Υπάρχει φόβος επικείμενης ασθένειας, ιδιαίτερα για καρκίνο (παρά για καρδιοπάθεια), όμως τελικά υπάρχει ο φόβος για οποιαδήποτε επικείμενη ασθένεια.

Τελικά, ο ασθενής Phos. καταλήγει σε φόβο θανάτου, μια κατάσταση πανικού, λόγω της ιδέας ότι ο θάνατος είναι κοντά. Ο ασθενής αισθάνεται σα να πεθαίνει, ειδικά όταν είναι μόνος. Υπάρχει αίσθηση σύγχυσης εσωτερικά, σα να αναδύονται φυσαλίδες και να διαχέονται προς τα έξω ή σα να εγκαταλείπει η ψυχή το σώμα. Υπάρχει πολύ μεγάλος πανικός, υπέρπνοια, ευερεθιστότητα και αίσθημα παλμών.

Σ' αυτό το σημείο, ο ασθενής αναπτύσσει ανάγκη για παρέα, λόγω του φόβου του επικείμενου θανάτου. Η ανάγκη για παρέα μπορεί να είναι τόσο έντονη, ώστε να τον αναγκάσει να φύγει από το σπίτι για να βρει φίλους να μιλήσει. Δεν είναι ανάγκη να μιλήσει σε άλλους ειδικά για την αρρώστια του, όπως στο Ars.• o Phos. μάλλον αισθάνεται απλά την ανάγκη να μιλήσει σε κάποιον για ο,τιδήποτε, για να ανακουφιστεί από τον πανικό.

Καθώς αυξάνονται οι φοβικές καταστάσεις, πολλά από τα άλλα επιβεβαιωτικά συμπτώματα στο σώμα εξαφανίζονται. Μπορεί να απουσιάζει εντελώς η δίψα, καθώς επίσης και η λαχτάρα για αλάτι και για ψάρι.

Τελικά, στο τέταρτο στάδιο, ο νους καταρρέει ολοκληρω-τικά. Οι φόβοι ελαττώνονται, αλλά το μυαλό εκφυλίζεται. Υπάρχει δυσκολία στη συγκέντρωση, αδυναμία να σκεφτεί με ειρμό ή αδυναμία να κατανοήσει τα λεγόμενα των άλλων. Το σώμα και ο νους εξασθενούν. Ο ασθενής γίνεται αδιάφορος για παρέα και αδιάφορος για το περιβάλλον. Το αποτέλεσμα είναι μια κατάσταση γεροντικής άνοιας ή ηλιθιότητας. Μια άλλη συνηθισμένη κατάληξη στο Phos. είναι ένα εγκεφαλικό επεισόδιο, κατά το οποίο χάνονται πολλές πνευματικές δυνάμεις.

Στο τελικό στάδιο, είναι πολύ δύσκολο να συνταγογράψετε, γιατί υπάρχουν ελάχιστα συμπτώματα, που διαφοροποιούν το Phos. από άλλα φάρμακα. Γι' αυτό το λόγο, ένα προσεχτικό ιστορικό της αλληλουχίας των γεγονότων στο παρελθόν και η ορθή γνώση των σταδίων της παθολογίας των φαρμάκων, είναι κρίσιμα για να είστε σε θέση να ωφελήσετε τον ασθενή.

Αν έχει γίνει κατανοητό το essence του Phos., το μόνο που χρειάζεται κάποιος είναι να επικυρώσει το φάρμακο με επιβεβαιωτικά συμπτώματα. Από πείρα, μερικά από τα πιο χρήσιμα είναι: Δίψα, επιθυμία για αλάτι, ψάρι, σοκολάτα και γλυκά, χειρότερα στην αριστερή πλευρά, δεν μπορεί να κοιμηθεί στο αριστερό πλευρό, μυρμήγκιασμα στην άκρη των δαχτύλων, ανώδυνη απώλεια της φωνής. Επιπρόσθετα, διαφορετικοί ασθενείς Phos. μπορεί να ζεσταίνονται ή να κρυώνουν, πράγμα που δεν συμβαίνει στον ίδιο ασθενή.